Ventje

Ventje


Jeugdzorg
De kinderen die ik leerde kennen tijdens mijn eerste stage kan ik me na al die jaren nog steeds stuk voor stuk voor de geest halen. Ik liep stage in een internaat voor moeilijk lerende kinderen met gedragsproblemen.
Zo was daar Manuel. Een ventje van 8 of 9 jaar oud met rood haar. Zijn moeder was zwakbegaafd en zijn vader kampte met psychiatrische problemen. Zelf had hij iets autistisch. Op zijn kamer had alles een vaste plek. Elk ding had zijn eigen positie. Hij genoot er van als ik hem daar een beetje mee pestte. Dan verschoof ik zijn tandenborstel op de wastafel iets naar links of rechts. Verontwaardigd corrigeerde hij mij, ‘Neeheee dat hoort zo te staan, dat weet je toch’. Als we naar het zwembad gingen uitte hij zijn waardering voor mijn gelakte teennagels door luidkeels ‘NAGELLAK, NAGELLAK NAGELLAK’ te roepen.
Soms ging hij een weekend naar huis. Hij was vreselijk ondeugend. Hij groef in een naburig park een groot gat in de grond waar hij languit in paste. Met zijn ogen gesloten en handen gevouwen op zijn borst speelde hij voor dood. Daarmee joeg hij sommige mensen schrik aan en anderen konden er de grap van inzien.
Hoe zou het zijn met Manuel en de andere jongentjes van die groep. Het zijn inmiddels volwassen mannen. 
Groepsbegeleider Jeugdzorg

Suggesties


Beestenboel

Ik werkte als ambulant gezinsbegeleider en begeleidde een gezin bestaande uit moeder (met een verstandelijke beperking), vader en 2 kinderen.…

Lezen

Uit Angola

Ik werkte bij de Immigratie en Naturalisatie Dienst. Beter bekend als de gevreesde IND. In mijn functie van contactambtenaar interviewde…

Lezen

Zomaar een dag

U kent ze wel van die jongens met grote “baggy” broeken, waarvan de broek afgezakt op de heupen hangt. Een…

Lezen