Niet bang zijn

Niet bang zijn


Reclassering

Hij verbleef in een psychiatrische kliniek voor behandeling van een psychose. Na het delict werd hij daar gedwongen opgenomen. Ik zag hem meerdere keren, telkens korte gesprekken omdat hij zich niet lang kon concentreren. De medicatie maakte hem moe en afwezig. Twintig jaar, volwassen maar in zijn gedrag leek hij me jonger, een puber haast. In een van de gesprekken voelde ik me zelfs geroepen om hem voor te lichten over ‘veilig vrijen’ omdat duidelijk werd dat hij daar geen kennis van had.

In de dagelijkse omgang met mensen zal hij gemerkt hebben dat anderen afstand van hem hielden. Dat ze misschien zelfs bang voor hem waren. Ook in een psychose of suf van de medicatie voelt iemand dat en kan dat raken. Tijdens een van de bezoeken pakte hij mijn hand stevig vast en ging dichtbij me staan. Hij leek voorlopig niet van plan om mijn hand los te laten. Best eng, op zijn minst ongemakkelijk. Ik begon me al af te vragen wat te doen toen hij me indringend aankeek en zei: ‘Jij moet niet bang voor me zijn.’ Hij zei het op zo’n zachte manier, lief zelfs. De spanning vloeide weg.

Reclasseringswerker Advies RN

Suggesties


Huiselijk geweld

uitzichtloos, uitgepraat ingekakt en ineengezakt zitten zij daar samen ooit elkaars grote liefde nu rest kille wrok, zelfs haat ze…

Lezen

Surinaamse zuurkool

Eindelijk was het dan zover, het toezicht was ten einde. Hij kwam van ver, zowel letterlijk als figuurlijk. Deze man,…

Lezen

Boerderijbezoek

Meneer B was 85 en recidiveerde er nog altijd op los. Hij was boer, van een veestapel was geen sprake…

Lezen