Kool

Kool


Ouderenzorg
Op de afdeling Psychogeriatrie is het etenstijd, dat is spitsuur; bijna alle bewoners moeten geholpen worden met eten. Collega’s in de zorg ziek, dus een tekort aan werkkrachten vandaag.
Ik help ook een handje mee, ik geef een mevrouw haar warme maaltijd. In de andere huiskamer hoor ik hoe de heer T de zuster roept. “Zuster, kan ik een bordje pap krijgen?”
“Natuurlijk H”, zegt ze. Ze noemt meneer bij zijn voornaam. En even later hoor ik hoe de heer T enthousiast op z’n bordje pap reageert. “Kijk H, zie je dat bruine, dat is stroop”. Wat lief! Denk ik.
Tot ik ’s middags bij de overdracht hoor dat meneer inplaats van pap, gemalen bloemkool met een lepel jus erdoor heeft gegeten. Dit tot grote hilariteit bij de verzorgenden.
De volgende dag hoor ik dat de heer T weer om een bordje pap vraagt. Ik hoor ook dat de twee collega’s ziekenverzorgenden (dezelfde als gisteren) giegelen. Ik loop naar de verrijdbare eetkar toe en zie dat er dit keer gemalen witte kool wordt opgeschept. “Ga je dat nu weer doen”, zeg ik woedend. Mijn hart bonst in mijn keel. “Wat is je volgende grap, brood met peper”. Gelukkig laat ze het bord staan en loopt naar de keuken om “echte pap” te gaan halen.
Als ik de volgende dag op het werk kom ga ik onmiddellijk naar de teamleider met mijn verhaal. “Ik neem het mee” zegt hij. Ik weet nu nog niet wat dat betekent........Ik denk niets!
Activiteitenbegeleider 

Suggesties


De Internationale

Als trainer verdiep ik me in het werk van de cursisten. Zodoende neem ik regelmatig een kijkje op hun werkplek. Zo…

Lezen

Oorvijg

Het proces van dementie kan gepaard gaan met veranderingen in de persoonlijkheid. Een van de bewoonsters was voor haar kinderen…

Lezen

Ei

Het gaat niet goed met mw L. Zij heeft de laatste sacramenten toegediend gekregen en wacht op haar einde. Ik…

Lezen